Μια σύντροφος μας είπε πρόσφατα ότι είχε σταματήσει να ζητά από τους κατώτερους συνεργάτες να παράγουν τα πρώτα προσχέδια τυπικών εμπορικών επιστολών. Το μοντέλο τα κατάφερε γρηγορότερα και — σε καλή μέρα — καλύτερα. Μετά έκανε μια παύση. «Το πρόβλημα», είπε, «είναι ότι δεν ξέρω πια ποια μέρα είναι καλή».
Αυτή η πρόταση αποτυπώνει την παρούσα στιγμή στη νομική σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης πιο ειλικρινά από τα περισσότερα καταστρώματα πωλητών. Η τεχνολογία είναι πραγματικά χρήσιμη. Είναι επίσης άνισα αξιόπιστο και η ανομοιομορφία είναι το μέρος που πρέπει να διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο το υιοθετούν οι εσωτερικές ομάδες και οι εταιρείες.
Όπου η σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης είναι πραγματικά ισχυρή
Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα είναι πλέον ικανά σε ένα στενό αλλά εμπορικά σημαντικό φάσμα νομικών εργασιών. Είναι καλοί σε εργασίες που είναι δομικά επαναλαμβανόμενες, γλωσσικά πυκνές και συγχωρούν σε ένα δεύτερο πέρασμα από τον άνθρωπο.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει:
- Πρώτα προσχέδια τυπικής αλληλογραφίας — Επιστολές πριν από τη δράση, επιστολές κυνηγιού, βασικές επιστολές απαίτησης, σημειώσεις οδηγιών. Η δομή είναι καλά δοκιμασμένη. το μοντέλο σπάνια επινοεί τη μορφή.
- Εξαγωγή ρήτρας και σύγκριση — άντληση διατάξεων αποζημίωσης, περιορισμού ή καταγγελίας σε ένα χαρτοφυλάκιο συμβάσεων προμηθευτών και παρουσίασή τους δίπλα-δίπλα.
- Απλή-Αγγλική μετάφραση της πυκνής σύνταξης — μετατροπή μιας επικεφαλίδας όρων ή μιας πράξης διακανονισμού σε μια ευανάγνωστη από τον πελάτη περίληψη.
- Συναρμολόγηση χρονοδιαγράμματος και πίνακα — δημιουργία ενός σκελετού χρονοδιαγράμματος απώλειας, ενός ευρετηρίου αποκάλυψης ή μιας χρονολογίας από ακατέργαστα έγγραφα.
- Πολυγλωσσικός χειρισμός — σύνταξη στα αγγλικά σύμφωνα με τη νομοθεσία του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ εξηγεί το έγγραφο σε έναν μη αγγλόφωνο πελάτη στη δική του γλώσσα. Αυτό είναι όπου το κέρδος παραγωγικότητας είναι το μεγαλύτερο και το πιο υπερασπίσιμο.
Τίποτα από αυτά δεν αντικαθιστά έναν εξειδικευμένο δικηγόρο. Όλα αυτά συντομεύουν την απόσταση ανάμεσα σε μια κενή σελίδα και ένα προσχέδιο με δυνατότητα αναθεώρησης, το οποίο είναι το σημείο όπου οι περισσότερες χρεώσιμες τριβές βρίσκονται.
Όπου η σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης αποτυγχάνει αθόρυβα
Οι λειτουργίες αποτυχίας είναι το μέρος που έχει σημασία, επειδή δεν είναι ορατές σε ένα demo.
Πρώτον, κατασκευή παραπομπών. Τα μοντέλα εξακολουθούν να επινοούν ονόματα περιπτώσεων, αριθμούς παραγράφων και νόμιμες αναφορές που φαίνονται εύλογες. Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος όταν ζητείται από το μοντέλο να υποστηρίξει μια θέση προς την οποία έχει ωθηθεί, αντί να συνοψίσει κάτι ουδέτερα. Οι επαγγελματίες του ΗΒ έχουν ήδη αντιμετωπίσει δικαστική κριτική για φακέλους που περιέχουν ανύπαρκτες αρχές. η ρυθμιστική διάθεση δεν συγχωρεί.
Δεύτερον, παραλλαγή δικαιοδοσίας. Ένα μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί κυρίως σε υλικό των Η.Π.Α. θα προσεγγίσει, χωρίς προτροπή, συμβάσεις συμβάσεων των ΗΠΑ — στοίβες «αντιπροσωπεύει και εγγυάται», γλώσσα αποζημίωσης, φράσεις επιλογής νόμου που δεν ταιριάζει σε μια σύμβαση αγγλικού δικαίου. Η σύνταξη διαβάζεται άπταιστα. Είναι επίσης ανεπαίσθητα λάθος.
Τρίτον, σιωπηλή παράλειψη. Τα μοντέλα είναι καλά στο να παράγουν αυτό που ζητάς και φτωχά στο να επισημαίνουν αυτό που ξεχάσατε να ζητήσετε. Από μια ρήτρα μπορεί να λείπει ένα ολόκληρο σκέλος - ας πούμε, μια ρήτρα απάτης σε μια ρήτρα περιορισμού - και η έξοδος θα φαίνεται ολοκληρωμένη. Ένας κατώτερος δικηγόρος, που έκανε την ίδια ερώτηση, θα έλεγε πιο συχνά «μήπως πρέπει επίσης να σκεφτούμε…».
Τέταρτον, στάση εμπιστευτικότητας. Πολλά εργαλεία δρομολογούν προτροπές μέσω υποδομής τρίτων με παράθυρα διατήρησης που δεν είναι πάντα διαφανή. Για το προνομιακό υλικό, το ερώτημα δεν είναι εάν ο πωλητής είναι αξιόπιστος, αλλά εάν η διαδρομή δεδομένων είναι αυτή που θα δεχόταν ο ρυθμιστής, ο πελάτης ή ο ασφαλιστής κατά την επιθεώρηση.
Πέμπτον, το πρόβλημα βαθμονόμησης. Το μοντέλο δεν ξέρει πότε είναι αβέβαιο. Δεν υπάρχει ειλικρινές σήμα «εδώ υποθέτω». Κάθε έξοδος φτάνει με το ίδιο επίπεδο εμπιστοσύνης, που είναι ακριβώς το λάθος UX για νομική εργασία.
Ένας φακός του βρετανικού δικαίου για την υιοθεσία
Το SRA έχει μετρηθεί και όχι περιοριστικό για την τεχνητή νοημοσύνη. Η δημοσιευμένη σκέψη του — και η ευρύτερη κατεύθυνση της καθοδήγησης SRA σχετικά με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης σε ρυθμιζόμενη πρακτική — υπογραμμίζει ότι τα υπάρχοντα καθήκοντα καλύπτουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας: αρμοδιότητα, εμπιστευτικότητα, εποπτεία και μη παραπλάνηση του δικαστηρίου. Η ρυθμιστική αρχή δεν ζητά από τις εταιρείες να εφεύρουν νέα ηθική. Τους ζητά να εφαρμόσουν τα παλιά σε ένα νέο εργαλείο.
Αυτό το πλαίσιο είναι χρήσιμο, επειδή περιορίζει τη δυαδική συζήτηση "πρέπει να χρησιμοποιούμε AI ή όχι". Η ειλικρινής απάντηση είναι ότι οι περισσότερες εταιρείες είναι ήδη, συχνά ανεπίσημα, και το ερώτημα διακυβέρνησης είναι εάν αυτή η χρήση είναι δομημένη ή σκιώδης.
Μια υπερασπιστή θέση περιλαμβάνει τουλάχιστον:1. Μια γραπτή πολιτική χρήσης τεχνητής νοημοσύνης, που ονομάζει εγκεκριμένα εργαλεία και περιπτώσεις απαγορευμένης χρήσης (για παράδειγμα, σύνταξη γνωμοδοτήσεων επί αμφισβητούμενων νομικών θεμάτων χωρίς υπογραφή συνεργάτη). 2. Μια ξεκάθαρη διαδρομή δεδομένων για κάθε εργαλείο που αγγίζει το υλικό πελάτη — πού πηγαίνουν τα μηνύματα, πόσο καιρό διατηρούνται, αν εκπαιδεύουν μελλοντικά μοντέλα. 3. Μοντέλο επίβλεψης που αντιμετωπίζει την παραγωγή τεχνητής νοημοσύνης σαν να παρήχθη από δικηγόρο την πρώτη του εβδομάδα: χρήσιμο, αλλά ποτέ δεν κατατέθηκε, δεν στάλθηκε ή βασίστηκε σε αυτό χωρίς ειδική αξιολόγηση. 4. Διαφάνεια πελάτη κατάλληλη για τη δέσμευση. Δεν απαιτείται για κάθε θέμα αποκάλυψη ότι η τεχνητή νοημοσύνη βοήθησε με ένα προσχέδιο. κάποιοι πελάτες και κάποια θέματα κάνουν. 5. Μια πειθαρχία υλοτομίας έτσι ώστε, εάν ένα σχέδιο αμφισβητηθεί αργότερα, η εταιρεία μπορεί να ανακατασκευάσει τι παρήγαγε το μοντέλο και τι άλλαξε ο άνθρωπος.
Δημιουργία της ροής εργασίας
Οι εταιρείες που αποκτούν αξία από τη νομική σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι αυτές με τις πιο ακριβές άδειες. Είναι αυτοί που έχουν αποσυνθέσει τη δουλειά τους σε στάδια και ρώτησαν, ειλικρινά, ποιο στάδιο πρέπει να αγγίξει το μοντέλο.
Ένα λειτουργικό μοτίβο μοιάζει με αυτό. Το μοντέλο παράγει ένα δομημένο πρώτο προσχέδιο από ένα καθορισμένο πρότυπο και ένα καθορισμένο μοτίβο δεδομένων. Ένας δικηγόρος εξετάζει μια λίστα ελέγχου που ελέγχει ρητά για τους γνωστούς τρόπους αποτυχίας — κατασκευασμένες παραπομπές, μετατόπιση στις ΗΠΑ, χαρακτήρες που λείπουν, γλώσσα δικαιοδοσίας. Το αναθεωρημένο προσχέδιο πηγαίνει σε δεύτερο άνθρωπο για ουσιαστική υπογραφή όπου το δικαιολογεί το θέμα. Τίποτα δεν αφήνει την εταιρεία χωρίς όνομα εναντίον της.
Αυτό δεν είναι λαμπερό. Είναι, ωστόσο, η εκδοχή της υιοθέτησης τεχνητής νοημοσύνης του δικηγορικού γραφείου που επιβιώνει από μια καταγγελία, έναν έλεγχο ή μια ερώτηση επαγγελματικής αποζημίωσης. Η αυτοματοποίηση εγγράφων ανταμείβει ανέκαθεν τις εταιρείες που επενδύουν στα πρότυπά τους και στην πειθαρχία ελέγχου τους. Η σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης είναι η ίδια ευκαιρία, με πιο έντονη ανάποδη και πιο έντονη μειονέκτημα.
Τα εργαλεία είναι έτοιμα για σοβαρή δουλειά. Η ροή εργασίας είναι αυτή που αποφασίζει εάν αυτή η εργασία είναι ασφαλής.
Συχνές ερωτήσεις
Πρέπει να πούμε στους πελάτες πότε έχει χρησιμοποιηθεί AI για τη σύνταξη των εγγράφων τους; Δεν υπάρχει γενικός κανόνας του Ηνωμένου Βασιλείου που να απαιτεί αποκάλυψη, αλλά η θέση εξαρτάται από την επιστολή αρραβώνων, την ευαισθησία του θέματος και το τι θα περίμενε εύλογα ο πελάτης. Για εργασίες υψηλού πονταρίσματος ή κατά παραγγελία, η διαφάνεια είναι συνήθως η πιο ασφαλής προεπιλογή.
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης γενικής χρήσης ή χρειαζόμαστε ένα ειδικό για τη νομοθεσία; Τα γενικά εργαλεία μπορούν να χειριστούν εργασίες χαμηλού κινδύνου, εάν η διαδρομή δεδομένων και η πολιτική σας είναι σαφείς, αλλά οι πλατφόρμες που αφορούν συγκεκριμένες νομικές αρχές προσφέρουν συνήθως καλύτερη βάση δικαιοδοσίας, πειθαρχία παραπομπών και στάση εμπιστευτικότητας — γεγονός που μειώνει ουσιαστικά τον φόρτο ελέγχου.
Ποιο είναι το πιο συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι εταιρείες όταν υιοθετούν τη σύνταξη τεχνητής νοημοσύνης; Αντιμετώπισή του ως εργαλείο παραγωγικότητας και όχι ως εποπτευόμενο συντάκτη. Οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν προβλήματα είναι αυτές που παρακάμπτουν το στάδιο της δομημένης αναθεώρησης επειδή η παραγωγή "φαινόταν μια χαρά".
Για τη σύνταξη νόμων στο Ηνωμένο Βασίλειο με ενσωματωμένη στη ροή εργασιών την αναθεώρηση του ανθρώπινου δικηγόρου — Επιστολές πριν από τη δράση, συμβάσεις, χρονοδιαγράμματα απώλειας και έλεγχος εγγράφων — ανατρέξτε στο JustiScript.